vrijdag 9 augustus 2019

De Hang van Laaksum

Sinds het laatste bericht over De Hang (op 17 april 2018) ben ik nog een aantal keren wezen kijken en tekenen. Er was door de rechter besloten dat de familie Smits uit Staveren (de eigenaar) een viswinkel in het gebouwtje mag vestigen. Men kon beginnen met de restauratie. De eerste keer dat ik daar dit jaar was, stonden de attributen die nodig waren (een schaftkeet, wc-tje, generator, afvalcontainer, etc.) er.
Ook de spullen die binnen lagen, lagen nu buiten op het bouwterrein. Ik had gelezen dat de werkzaamheden voor de zomer klaar moesten zijn.
Op 29 maart was ik er weer. Met mijn broer Jaap en hij heeft vastgelegd dat ik met de tekening bezig was.
Ik kon weer dezelfde tekening maken...
Op 17 mei, vlak voordat ik naar Chicago ging, was ik weer een paar dagen in Poppenwier en ging met dorpsgenoot Roelof Nap kijken hoe ver ze nu waren gekomen. Er was een groot bord verschenen. Nu wisten we in ieder geval over het hoe en wat, maar het zag er niet naar uit dat het project voor de zomer klaar zou zijn.
We zijn nu midden in de zomervakatie. Toen ik gister weer eens ging kijken, was het enige (uiterlijke) verschil een grote cementcontainer, een paar witte deuren, nieuwe raamkozijnen aan de achterkant en de grote houten wand aan de voorkant (vanaf de weg) was verdwenen. Naast de cementcontainer lag een stapel kalkzandsteen, de steen die gebruikt was in 1920. Er werd duidelijk gewerkt.
Terwijl ik aan het tekenen was, scharrelde mijn metgezel over het terrein en maakte foto's. Onder andere deze...
foto: Hettie Goverts
De grootste verandering en progressie bleek van binnen te zijn. Kennelijk is het de bedoeling van de architect dat de erosie van de stenen aan de buitenkant zichtbaar blijft.
foto Hettie Goverts
Je ziet dat de voegen nog staan en dat de stenen stevig uitgehold zijn. De kalkzandsteen lijkt me nu ook niet bepaald een geschikte steen voor een gebouw aan zee. Datzelfde geldt voor het glas dat een ijzer omlijsting heeft en nu volledig is verwoest.
Al met al is Laaksum een geweldige plek om een dagje door te brengen. Al was het alleen al om bij Terras Overwijk 'een vette bek' te halen. Zij zitten hier al zolang ik weet (40 jaar?) en op zo'n dag als gister, druk bezocht.

woensdag 31 juli 2019

10th Urban Sketchers Symposium in Amsterdam

The 10th Urban Sketchers Symposium was from July 24 till 27th 2019. It was my second Symposium (my first was in 2016 in Manchester) and this time I was a volunteer.
I think we were with 75 volunteers and we all got a red T-shirt. My task was to sell merchandise for the Urban Sketchers Netherlands and accompany people on several sketch walks. There were about 500 people with a workshop pass from all over the world. For sketch walks people didn't need a pass and in the end photo we were with 1500 sketchers! The little red spot in the back is me!
Normally The Netherlands have a moderate temperature, but during this Symposium we reached temperatures of 100 F, so it was hard for everybody to make sketches and do workshops. However, nobody let the temperature influence the amount of sketches or the fun.
On my first day I had time to do 2 sketches in the neighborhood of the venue (The Zuiderkerk).
This was the Mozes and Aaron Church on the Waterloo Plein.
On the left is the tower of the Zuiderkerk. In front part of the Waterlooplein Market.
On the second day I was selling merchandise in the morning, but in the afternoon we had a Sketchwalk in the neighborhood of the Amstel and Amstelveld. I think there were about 50 people joining this sketchwalk. Natascha and me had some time before we met again and do the Show and Tell and make the photo. I made a sketch in my Little Sketchbook (the one I got at my workshop with Gabi Campagnario) from the terrace of Nel.
The morning of the 26th I also went to the Amstelveld to accompany the Sketchwalk people. This time I was with Claudia. I planned to make a sketch for the Silent Auction. This morning the whole Amstelveld was covered with stalls. There was a 'Brocante' Market. I found a nice shadowy spot on the other side of the Prinsengracht. Just at the corner of the Reguliersgracht.
The last day of the Symposium, on Saturday the 27th, I was happy to do a workshop myself with Ch'ng Kiah Kiean from Malaysia. He teaches to cut your own pen from a Jasmine twig and use Chinese ink to make the drawing. This is the result of my trial. I'll need more practice...
The yellow and red spots are the signs of the Canal Pride which was to be on this same day and the week after.
In the afternoon it was time to do the last Sketchwalk with all the participants (1500!). We were sitting all around the IJ near the Nemo Museum and the Scheepvaart Museum. There were sketchers everywhere you looked!
At 5.30 it was time to make the last photo (see above) and head to the Final Reception at the Bimhuis. There was also the Silent Auction and the announcement of the Symposium 2020.
It will be in Hong Kong!
For me it was over. I met a lot of new and old people, specially Mary Jo and Alex from Chicago. For me it was time to relax and digest the experiences of those days. We'll meet again, but I'm not sure it will be in Hong Kong.
I started my Symposium in Zandvoort where I did a workshop with Suhita Shirodkar and Marine Grachnek.
People Mania!

woensdag 19 juni 2019

Chicago Urban Sketchers Seminar 2019

Because my son lives in Lake Bluff now, I was able to join the annual Urban Sketchers Seminar in Chicago. I could to subscribe for 4 workshops eg Amy Larsen for Procreate (drawing on your iPad), Shari Blaukopf for watercolor, Jenny Zhang for the skyline and last but not least 'Chicago in Your Pocket Sketchbook' by Gabi Campanario!
I didn't do so much with the iPad (yet) and the workshop by Shari Blaukopf had a lot of rainshowers, so I didn't finish the watercolors, but I learned a lot and I hope it will show later in my sketches.
This is Shari Blaukopf explaining to us the use of 3 primary colors to finish a sketch. For background you can mix the 3 colors to make a fantastic grey! This photo was during a dry moment.
Jenny Zhang 'Let the Lines Walk' gave us some exercises how to approach the skyline.
And make it more dynamic by splashing paint on the sketch.
On the right is a sketch I started the day before, during lunchtime. Grant Park is on the other side of the road from our hub: The American Academy of Arts.
I finished this sketch with the attitude Jenny Zhang learned us.

In the afternoon it was time to do the workshop by Gabi Campanario. We all got a little sketchbook (9 x 14 cm.) of the epsilon series from Stillman and Birn and two pencils. A 3B and a 4H.
He is a very good instructor. Het gave us a handout in the same size as the sketchbook and we all had to laugh because of the subjectfinder he showed.

To become a fearless urban sketcher,  ti's best to have a small, easy to carry notebook. It's ideal to make quick sketches when you don't have much time to spare.

He also gave the handles to sketch a whole street and skyscraper.  into this little book.

We made some sketches to practice and I had to get used to the small size, but two days after the Seminar, when I was meeting some ladies of the Chicago Urban Sketchers I had some time left and made a sketch of the Tribune Building (below).

Here's another sketch, but in a bigger (8 x 10 inch, 20,3 x 25,4 cm) sketchbook of Stillman & Birn (betaseries).
To finish this tale, a sketch in my little sketchbook of the place at O'Hara Airport where they serve the worst hotdog I ever ate...

donderdag 30 mei 2019

Back in Chicago!

Every journey to the States start of course at Schiphol Airport. I didn't give myself much time to draw, so this drawing looks a bit 'shaken'. I had a wonderful seat with lots of leg room and a nice compagnion. The seat in between us was empty! I read half a book, saw 2 movies and a sitcom and we were in no time at our destination (after 9 hours!).
I'm visiting my family in Lake Bluff and also bought a ticket to the Chicago Urban Sketchers Seminar 2019, a three day event on May 31st and June 1st and 2nd.
But first I had to acquaint myself with the familiar places like the dog beach. When I arrived it was 28 C. Nice and warm.
Jake, the family dog played with his friend and took mouthfuls of water.
I decided to draw the village, starting with the Village Hall.
On Sunday the 26th of May we visited Nancy's friends in Barrington, als a little village in the Chicago Metropolitan Area. As they had a dog as wel we went to Bo's Dog Run Park in Hoffmans Estate. The dogs do their thing and their owners talk to each other.
On Monday it was Memorial Day. The day that the soldiers, fire-workers and policeman who died while doing their duty are commemorated. In Lake Bluff the fire trucks stood outside of their garage and I put my stool opposite the garage to draw them.
While I was drawing, a lady spoke to me who introduced herself as the President of the Village. She liked my drawings (I also showed her the drawing of the village hall) and she liked to put them up in the Village Hall. So I promised her to have prints made which I will take with me, the next time I come to visit.
In the afternoon Jelle and I went to Chicago. Later we heard that it was the rainiest day since 1895 and there was a tornado alert. I made a picture of the rain and the skyline...
We saw the Wave of Hokusai in the Chicago Art Institute and some paintings of Monet and Van Gogh I never saw before.

vrijdag 2 november 2018

Chicago en Lake Bluff, deel 2

Op dinsdag was het zover: ik ging naar de grote stad! Er gaat 1 keer per uur een boemeltje naar Chicago, dus de trein was de beste optie. Ze verkochten geen kaartjes op het station; volgens een wachtende mevrouw kon je die in de trein kopen, Ik kwam er ook achter dat je een app kon downloaden, die gekoppeld was aan je credit card. Daarmee kon je het overal op het openbaar vervoer, zoals de El (elevated metro, de metro loopt in Chicago bovengronds) en de Metra (de boemeltjes naar de dorpjes rondom Chicago) reizen. Later bleek dat ik er ook op de watertaxi gebruik van kon maken.
De trein was imposant; hij stak hoog boven het perron uit. Het was een dubbeldekker. Ik ging boven zitten. Daar bleek dat het middelgedeelte open was; je keek zo op de passagiers in het benedendeel. Gedurende de reis naar Chicago had ik alle tijd om een tekening te maken (het duurde 1,5 uur en stopte 20 keer), maar het schudde en hobbelde zodanig dat een rechte lijn er niet in zat. De conducteur bleef beneden staan. Hij verkocht me een kaartje, knipte er 3 keer in en stak het in een gleufje onder mijn stoel. Op die manier hield hij bij waar ik ingestapt was en dat ik een kaartje had. Mijn medepassagier hielden hun telefoon met de app omhoog en dat was kennelijk genoeg.
Aangekomen in Chicago besloot ik te gaan wandelen vanaf het station.
Dat was drie keer mis lopen (mijn orientatievermogen is nihil), maar uiteindelijk had ik de goede weg naar de Chicago River gevonden. Vorig jaar was het jaarlijkse symposium van de Urban Sketchers in Chicago. Dat heb ik helaas gemist, maar nu zag ik dat Chicago erg tekenwaardig is. Je kunt bij wijze van spreken op elke hoek gaan zitten en tekenen wat je ziet. Om echter rustig te tekenen is het heerlijk om de River Walk te doen, want daar kun je overal zitten en de bruggen tekenen. Prachtig!
Ik ben verder gaan wandelen om te kijken waar mijn afspraak met Usk Chicago zou zijn op vrijdag. Dat was achter die geschulpte woontorens rechts in deze tekening.
Wat niet op deze tekening te zien is dat de rivier druk bevaren wordt door watertaxi's, rondvaartboten (ga ik de volgende keer doen), zelfs een bierboot gezien, de varende variant van de bierfiets. Ook hier moeten ze trappen om vooruit te komen.
In de trein terug bedacht ik dat je misschien wel sneller met de fiets naar Chicago kon komen. Weer die 20 stops, waar de forenzen gedropt worden.
Mijn volgende tekening is van het strand bij Lake Michigan. Het was prachtig weer en ik ben alle trappen naar beneden naar het meer afgegaan naar het strandje. Er staat een gebouwtje waar je kunt douchen, een paar vuilnisbakken en picknicktafels. In de verte zie je de marinebasis en het hekje is voor het hondenstrandje. Er was 1 bader en 2 honden konden los spelen met de golfjes.
Op donderdag was mijn laatste Pilatesles en heb ik de tekeningen afgeleverd die ik de dag er voor bijgewerkt had.
Op vrijdag was het Farmersmarket op het veldje voor het station. Jelle deed z'n boodschappen daar maar ik kon niet blijven tekenen. Ik had een afspraak met een paar urban sketchers in de stad!
Dus hup weer die 20 stops, elk dorpje onderweg lijkt op Lake Bluff. Daar wonen allemaal mensen die in Chicago werken en allemaal hun eigen Farmers Market (met pompoenen en bloemenhoning) hebben.
Ik was dus vroeg in de stad en op mijn wandeling naar de afspraak ben ik blijven steken bij een folkloristische Chinese dansgroep op het plein waar ook een hele grote Picasso sculptuur staat. Dat stond er ook al 40 jaar geleden, toen ik voor het eerst in Chicago was. Nu stond er ook nog een tentenkamp van vluchtelingen. Erg tekenwaardig, maar ik moest verder naar mijn afspraak. Toch nog een tekeningetje van een brug (Dearborn Street Bridge).
Whats App is geweldig in dit soort situaties. Je kunt mekaar makkelijk vinden tussen al die wolkenkrabbers. Ik had Ann Rappapard dus gauw gevonden. Zij had ook Joann Harling en Sylvia Ramsay opgetrommeld en we gingen tekenen op de tweede verdieping van Ghirardelli's, de chocoladezaak en ijsssalon van Chicago. Er stond een meisje bij de ingang, die aan iedereen die binnenkwam, een verpakt chocolaatje uitdeelde. De zoete geur beloofde veel, maar ik heb het bij een cappucino kunnen houden en het chocolaatje later thuis met Jelle gedeeld. Het verslag van mijn contact met de Usk Chicago staat op de website van de Urban Sketchers Nederland.
Het weekend was weer voor de familie. Op maandag ging ik al weer terug. Daarom nog een klein schetsje van O'Hare International Airport.

maandag 29 oktober 2018

Chicago en Lake Bluff, het contrast 1

Eind september ging ik zoon en schoondochter opzoeken in hun nieuwe woonplaats. Lake Bluff, een dorpje dat ongeveer 45 kilometer ten noorden van Chicago aan Lake Michigan ligt.
Mijn verslag begint met de obligatoire tekening van Schiphol, die  ik later in het vliegtuig afgemaakt heb.
Het zou een gewoon familiebezoek worden, maar ik had ook al vast contact gezocht met de Urban Sketchers Chicago.

Nancy had 3 privelessen Pilates voor mij geregeld en meteen de volgende ochtend om 8 uur werd ik gedropt voor de deur van de studio.
Tijdens zo'n priveles kun je best wel wat kletsen en het komt er op neer dat mijn Pilatesjuf mij de opdracht gaf om tekeningen te maken van bepaalde Pilates standjes. Volgens haar een gat in de markt.
Mijn volgende les was op maandag en daarna zou er een groepje komen. Het is net als het tekenen van Skutsjesilen tijdens de wedstrijd: je moet erg snel zijn. Er zijn uiteindelijk 2 tekeningen overgebleven, die ik goed genoeg vond.
Mijn eerste weekend waren dagen met familie dingen, Jake, de nieuwe hond (uit het asiel) moest naar een 'personality test' van de hondenclub. Er ging een wereld voor me open...
Jake is jong en wild en hij werd meteen gedisqualificeerd omdat hij naar de 'judge' hapte.
Tijd voor lunch! Dit is het interieur in afwachting van de bestelling.
Ik had ook een nieuwe iPad en een Apple pen gekregen, die ik meteen even op het Full Moon Family Restaurant heb getest.
Mat behulp van het programma Procreate. Zoonlief moest lachen om de naam van het programma omdat het 'voortplanting' betekent. Nou ja, misschien is tekenen wel een bepaalde vorm van voortplanting ;-)
Het was zaterdag, dus de auto moest gewassen. Heel handig: je geeft hem af, gaat met een Cola op een bankje zitten en voordat de tekening af is, is de auto schoon en staat weer klaar.
De vrouw van de carwash hield erg van bloemen en de buurman van de carwash verkocht banden.
Op zondag heb ik de tekeningen afgemaakt, op het naburige strand van Lake Michigan rondgelopen, huizen bekeken (ze moeten nog een huis kopen) en met de honden gewandeld. Het dorpje (middle class and white) was makkelijk te befietsen. Iedereen heeft een of twee honden en groet elkaar. Net als in Friesland op het platteland.
Maandagochtend ben ik op de fiets naar mijn Pilatesles gegaan. Dat is ongeveer een kwartier fietsen naar het zuiden in Lake Forrest, een iets groter dorp. Na de les het groepje getekend.

En toen was ik nog steeds niet in de grote stad geweest. (wordt vervolgd)

maandag 20 augustus 2018

Skûtsjesilen is myn nocht...

Skûtsjesilen is myn nocht, lavearje en wer troch de wyn...
De beginregel van een liedje dat ik op de lagere school leerde. Het bezong de genoegens van het zeilen met een skûtsje. Elke keer als ik in Friesland ben in de tijd van de wedstrijden van de SKS, ga ik wel een keertje kijken. Vorig jaar was ik nog met het skûtsje de De Twee Gebroeders vanuit Terherne en sinds ik Urban Sketcher ben en de wereld om me heen teken, maak ik daar ook tekeningen van. De Twee Gebroeders is verkocht en ik ben toen met de toerboot Redbad vanuit Terherne naar de wedstrijd op de Langweerder Wielen geweest.
Met zo'n toerboot ga je vroeg om een goed plekje achter de rode tonnetjes te vinden. Het liefst bij een boei die de skûtsjes moeten ronden, want daar gebeurt het meeste spektakel. Tijdens het wachten zie je in de verte de de grote zeilschepen zich invaren als atleten die hun spieren moeten losmaken. Ik vermaak me met het tekenen van de boten die naast ons en soms aan ons vast liggen. We hangen aan een anker en vaak verschuift het hele zaakje als het anker niet goed in de grond grijpt. Het is relaxed: ik teken een voorgrond en een achtergrond en als de wedstrijd begonnen is, teken ik er een wedstrijdsituatie in. In dit geval is het Leeuwarden die voorop ligt en de wedstrijd die dag ook gewonnen heeft.
Ondertussen was mijn mede urban sketcher Rienk Vlieger uitgenodigd om op de persboot van de SKS mee te gaan om tekeneingen te maken voor het Internet magazine Zeilhelden. Ik jaloers, dat leek me ook wel wat!.Mijn vreugde was dan ook groot toen Rienk mij een paar dagen later vroeg of hij mijn telefoonnummer aan Peter Veen van Zeilhelden mocht geven. Het komt er op neer dat ik gevraagd werd om op de dag van de inhaalwedstrijd bij Woudsend te komen tekenen aan boord van de perskruiser van de SKS!
We lagen vlak bij het startschip, de skûtsjes zijn zich nog aan het inzeilen. De gele ballen liggen nog beneden.
Ik nam mijn bruine ecoline brushpen en een vulpen met bruine inkt mee. verder dacht ik het wel met mijn aquareldoosje en een paar grote kwasten af te kunnen. Ik had een foto gezien van Laurens Boersma, die binnen in de kajuit stond te schilderen. Papier op de 'vensterbank'. Dus toen we op weg gingen naar de Heger Meer ben ik snel de kajuit ingedoken en heb mij spullen uitgespreid. Ik had het rijk alleen.
Een valse start. Dat gaf me wat tijd. Ze liggen hier nog mooi op een rijtje. Rechts de boot van Omrop Fryslân.
De tweede start is goed en de skûtsjes stuiven langs. Wij gaan op weg naar de volgende boei, zodat het persvolk het allemaal goed kan zien.
Er staat een flinke wind. 4 a 5 hoor ik later en zo nu en dan ligt de kruiser erg te schommelen. Het zweet breekt me uit. Ik moet me concentreren op mijn tekeningen, maar ik voel me niet echt goed. De horizon in de gaten houden. Ik begin steeds een nieuwe tekening met het doel om er later, als dezelfde situatie zich voordoet, ze aan te vullen of bij te werken.
In de felle zon leek het meer soms van zilver
Uiteindelijk heb ik 6 tekeningen liggen. De situatie is steeds weer anders en ik verlies de wedstrijd uit het oog. Ik zie alleen nog vormen en composities. Ik zie dan toch Leeuwarden achteraan liggen. Bij de start was het al misgegaan (werd mij verteld). Heerenveen ligt vooraan. Leuk voor de schipper van de kruiser, Pieter Brouwer. Hij heeft zelf als schipper van de Gerben van Manen (Heerenveen) al 3 keer het kampioenschap gewonnen en hij ziet nu zijn zoon Sytze het heel goed doen.
Ik zie Heerenveen winnen met Grou als tweede. Tot de laatste 20 seconden van het kampioenschap is het zo spannend geweest dat we pas op het laatste moment Grou uiteindelijk het kampioenschap zagen winnen op de Sneekermeer.
En ik was er vlak bij geweest!