De Opening

Fotoimpressie van Louis Prins

Fotoimpressie van Louis Prins

Fotoimpressie van Louis Prins

Fotoimpressie van Louis Prins

Foto: Jan IJzerman

Foto Jan IJzerman

Foto Jan IJzerman

Foto Jan IJzerman

De weg naar Galerie Oosthem

Een hele tentoonstelling achter in de auto

Voor de kerk links

Afgelopen vrijdag de auto volgepakt met schilderijen en op weg naar Oosthem. Onderweg in de polder was het prachtig! De herfst is al voelbaar met tintelende ochtenden en mist over het land. Tussen Almere en Lelystad was de lucht gevuld met migrerende ganzen in eindeloze v-formaties.

Friesland is op dit moment voor de helft gesloten, omdat men het eind van de zomer heeft aangegrepen om nieuwe asfaltlagen te leggen.
Maar als het je dan toch gelukt is om in Oosthem aan te komen, moet je doorrijden tot de 2e kerk, links van de weg met opschrift. Er is dus wel degelijk een galerie in dit dorp. Voor de 2e kerk dan linksaf. Daar is het bruggetje over de Bolswarder zeilvaart. Alle boodschappen en dus ook de kunst die naar de galerie moeten, worden vervoerd met de melkkar. Nog een kunst om mee te rijden. Je moet de bochten erg ruim nemen, anders rijdt je jezelf vast.

Kunst in de melkkar

In de zomer is de vaart druk bevaren, omdat dit de doorgaande route is vanuit de Heeger Meer en vanuit Sneek en de Sneeker Meer naar Bolsward.
Bij Nijesiel komt dat dan allemaal samen.

De brug wordt automatisch bediend. Voor de schepen is er een knop om de brug te openen, maar ook voor de voetganger (met melkkar) zit er een knop bij het bregje. Het kan echter zo maar gebeuren dat je op de brug zijnde, ineens aan 2 kanten wordt afgesloten en de brug opengaat.

Het Bregje

Melkkar op de brege, Oosthem op de achtergrond

Dan is het zaak te zorgen dat je de melkkar niet precies boven het losse en het vaste deel van de brug hebt staan, zoals mijn galeriehouder Far Wevers vorige week overkwam.

Aan de overkant van de brug weet je dat je op de goede weg bent. Het bordje Hernepaed is luid en duidelijk en je hoeft dan nog maar 150 meter langs het jaagpad naar de galerie te lopen. Het pad eindigt in een dikke bossage. Links verborgen ligt de galerie-boerderij.
Voor bezoekers is het zaak om het dorp helemaal door te rijden en de auto op de bestaande oparkeerterreintjes te zetten. Een andere optie is naast de 1e kerk aan de rechterkant.

Helemaal goed!

Hierzo aan de linkerkant is de ingang

Recept voor het maken van lijsten

latten van 42 en 18 mm.

Speciaal voor Heere Smit en omdat het ter sprake kwam, komt hier het recept voor lijsten.
(Als je op de foto klikt, worden ze groter)

Ingrediënten:
Latten van 42 mm. bij 18 mm.
Latten van 18 mm. bij 18 mm.
Constructielijm
Spaanplaatschroeven
Zwarte acrylverf
Goldwax of tinwax

Gereedschap:
Verstekzaag
Driehoek
Lijmklemmen met tang

hoekverbinding

Kleine schaaf
Kleine (handpalm)schuurmachine
Schuurpapier
Houtrasp
Boor

hoekverbinding

Zorg dat je een goede verstekzaag hebt. Ik heb zelf een electrische zaagtafel, waarbij je de zaag precies op een hoek van 45 graden vast kunt klikken. De zaagsnede moet recht naar beneden zijn, ander passen de (lijm)vlakken niet goed op elkaar. Zaag nu eerst een hoekje van 45 graden van de 42 mm. lat. Daarna zet je een lijn op 1 cm. vanaf de rand. Op deze lijn teken je de breedte (of lengte) van het schilderij plus 5 mm. af. Door dit snijpunt teken je met behulp van de driehoek van 45 graden een lijn. Dat is ongeveer de lijn die je daarna moet zagen.

nu bijschaven en schuren

Ik zet die lijn altijd, zodat ik me niet vergis in de richting van de zaagsnede. Als je goed recht zaagt kun je om en om een lat maken. Je moet wel elke keer weer die 1 cm. lijn weer aftekenen. Als je de brede 4 latten klaar hebt, zaag je de 18 bij 18 latten. Die latten moeten straks langs die 1 cm. lijn komen te liggen. Je zaagt ze af op de lengte (of breedte) van het schilderij, plus 5 mm. plus de dikte van het hout = 18 mm. Je gaat nu eerst de hoeken van de brede latten aan elkaar lijmen met contructielijn.

lijmklemmen met tang

Dit is een Polyurethaanlijm en werkt net als Pur: het wordt keihard en vult alle onregelmatigheden op. Ik gebruik zelf lijmklemmen die je om de hoek kan klemmen. Daarmee komen de te lijmen vlakken precies op elkaar. Leg de latten plat op een tafel of de vloer. In de 18 mm. latten heb je op 3 plaatsen (einde, midden, einde) een gat geboord dat net iets kleiner is dan de schroef die je gebruikt (3 mm. schroef, 2,5 mm. boortje). Anders splijten de latten als je ze op de 42 mm. lat wilt lijmen en schroeven. De 18 bij 18 latten leg je langs de lijn van 1 cm.

lijmklem

Aan de ene kant precies op het hoekje van de snijlijn en aan de andere kant laat je hem 18 mm. oversteken. Zet alles flink in de lijm en schroef het vast.

De volgende dag kun je de lijkmklemmen verwijderen met de tang en kun je beginnen een ronde rand te schaven. Met de rasp werk je het bij en met de palmschuurmachine en schuurpapier werk je het af.

tang om de lijmklemmen aan te brengen

verschillende soorten metaalwas

Als de lijsten helemaal glad en naar je zin zijn, zet je alles (voor- en achterkant) in de zwarte acrylverf. Een paar lagen, tussendoor schuren.
De verf moet goed drogen, dus na een dag kun je er de goudwas of tinwas (voor zilver) er met een doekje opbrengen. Even laten verdampen en daarna uitwrijven met een zachte doek. Voor goud kun je beter dodekoprood zetten. Zwart is mooi in de combinatie met zilver.

Al met al: het is een enorm karwei om zelf lijsten te maken. Je moet erg precies werken en de kosten (qua tijd) haal je er niet uit. Het werk moet er netjes uit zien, daarom zet ik er altijd wel een lijst om. Het maakt een groot verschil bij een klein doekjes. Grote doeken hebben geen lijst nodig.

lijst is af

aan de achterkant wel wat slordig

Poppenwier 7 tot 14 juli 2013

Tijdens deze week heb ik het ochtend- en het avondlicht tegenover elkaar gezet. Ik had nog een aantal schetsen van het avondlicht uit de periode in april toen ik ook in Poppenwier was.
Het ochtendlicht was helder, de contrasten groot, het avondlicht met vocht in de lucht gaf een rode gloed.

Albadawei, A5 schets

Albadawei, iPad-schets

Albadawei, acryl op doek 40 x 50 cm.

Griendyk avondlicht, acryl op doek 40 x 50 cm.

Albadawei-2, A5 schets

Albadawei, A5 schets

Albadawei, acryl op doek 40 x 50 cm.

Nu ik zo naar het resultaat kijk, was het een vruchtbare week. Deze keer zat ik in de vroegere bakkerij van het dorp, pal naast de kerk en de begraafplaats op de terp.

Voormalige bakkerij van Poppenwier

Strand en schilderijen in South Bethany

Buitenatelier in South Bethany

Uitkijktoren voor onderzeeboten

South Bethany is een typisch seaside-resort. Er staan veel vakantiehuizen en aan het strand is een board-walk met winkeltjes, restaurants en een kermis. Je kunt er zelfs fish-and-chips krijgen met een flinke scheut azijn erover. Het doet me wat denken aan de Engelse badplaatsen. Alleen heb je daar vaak een mooie badplaatsarchitectuur met hotels en een pier die vergane glorie uitstralen.
Hier geen vergane glorie en het is allemaal wat luxer. Het enige dat aan geschiedenis doet denken zijn de uitkijktorens uit de 2^e Wereldoorlog om U-boten te signaleren. Het dorpje is bekend als onderdeel van The Quiet Resort want noordelijker, in Rehoboth Beach en Dewey Beach is het in de zomer veel drukker en cosmoploitischer. Als buffer ligt er een State Park tussen. Ik zag  een gier op de schoorsteen van een huis en Jelle vertelde dat hier de zogenaamde kalkoengieren voorkomen. Je ziet ze ook hoog in de lucht in grote groepen rondzweven.
Het strand is prachtig. Men bouwt hier de huizen tegen het strand aan en bij Bethany South is maar een smalle duinenrij. Orkaan Sandy is meer noordelijk binnengekomen en ik zag nog grote machines die ongelooflijke hoeveelheden zand aan het verplaatsen waren om de schade te herstellen.

Degenkrab

De eerste dag dat ik ging wandelen vond ik een voor mij onbekend, intrigerend (dood) beest. Een Horse-shoe-crab. In het Nederlands is het een Degenkrab
In het natuurgebied vlak bij South Bethany komen ze eens per jaar in grote getale het strand op om veel eieren te leggen. Ze doen me denken aan de helm van een volk dat 5000 jaar geleden leefde.
Deze was al leeg gegeten en ik heb hem meegenomen om te drogen. De geur die het afgaf (alsof je in een haven vlak langs de viskotters loopt) heeft me geinspireerd tot het maken van de 3 schilderijen ;-)

Seascape 1, 30 x 40 inch (ongeveer 75 x 100 cm.)

Het eerste schilderij had ik al voor een groot gedeelte in Nederland gemaakt, van de spielatten gehaald en meegenomen. In Amerika heb ik spielatten en olieverf gekocht, het doek weer opgespannen en in South Bethany bijgewerkt.

De onderste 2 schilderijen zijn gemaakt naar aanleiding van mijn wandeltochten langs het strand.
Ik vond een babyhaai, diverse hoefijzerkrabben, een enorme aangevreten vis, waar alleen de kop en de ruggegraat nog over was en 2 kleine roggen.Heel, heel veel schelpen en haaieneieren.

Seascape 2, 16 x 20 inch (ongeveer 40 x 50 cm.)

Het strand is leeg en breed, heel in de verte lopen nog wat mensen en er staan wat vissers. De branding maakt elke keer weer andere patronen van schuim in het zand. Ik denk dat ik daar wel 50 foto's van gemaakt heb. Er valt nog veel te schilderen...

Morgenavond ga ik weer naar huis, de vakantie is voorbij.

Seascape 3, 16 x 20 inch (ongeveer 40 x 50 cm.)

Mother’s Day on the High Line

Ik ben al bijna een week in Amerika, ben ook al een schilderij begonnen, maar ik heb nog niet zo veel te melden. De vijver staat vrij laag; de gele plomp heeft zich nogal uitgebreid en er zwemmen exotische eenden in. The Wood Duck is hier vrij “uncommon”, verder een aantal Canadese ganzen die op het grasveld grazen en elke keer als Jelle met de honden langskomt, vrij lawaaierig opvliegen.
Het belangrijkste doel is familiebezoek, beetje lezen en relaxen. Er is op dit moment ook geen speciale tentoonstelling die ik wil zien. Misschien nog even naar de Met of het MoMa, maar dat is het dan wel.
Zondag zijn we op mijn verzoek het hele traject van de High Line gaan wandelen. Ik had het laatste stuk nog niet gezien en gelezen dat er nu kunst aan toegevoegd was. Het was Mother’s Day en het was filewandelen, maar het blijft een prachtig project, dit groene lint tussen het beton.
Het begon als buurtinitiatief. Een spoorlijn, hoog boven de grond in The Meatdistrict, die in de loop der jaren dat hij niet meer gebruikt wordt (sinds 1980), met onkruid en spontane bomen is volgegroeid. In plaats van af te breken is deze spoorlijn nu met hulp van buurbewoners, tuinarchitecten en het stadsbestuur omgetoverd tot een groene oase en publiek park op 6 meter hoogte.
Eerst gelunchd bij The Spice Kitchen, een enorm, koloniaal ingericht restaurant met een heerlijke, Oosterse keuken en als speciale attractie Rod Steward die langsloopt als je op het terras je lunch gebruikt (hij is kleiner dan ik dacht).

Schilderij van de vijver, 40 x 50 cm. acryl op doek

Komende woensdag gaan we naar het strandhuis in Bethany (Delaware) en ik ben benieuwd wat ik daar aan schildersonderwerpen aantref.

Terug naar de Mardyk (Meerweg)

Als je op de foto klikt, zie je hem groter.

Oud riet

Gisteravond was het prachtig weer. De wind was gaan liggen, de temperatuur was ongewoon zwoel voor deze contreien en ik besloot om naar de plek te gaan waar ik vorig jaar wat schetsen en 3 schilderijen en heb gemaakt. Een kleine inham met directe toegang naar de Sneekermeer. Aan de overkant liggen de sluizen van het Prinses Margrietkanaal. De baai van Teherne, heet het in de volksmond. Ik fietste dus via Tersoal, langs de Wiersterwei (het schilderijKlein Wieren), de Butlânswei naar de Mardyk. De Mardyk is vrij lang en kruist een bepaald moment de Grienedyk (die vanaf Sneek om de Sneekermeer naar Abbenwier, bij Jirnsum loopt). Op die hoek heb ik ook een schilderij gemaakt van een huisje dat altijd de luiken dicht heeft. Er staan wat plastic stoelen in het omringende gras, maar ik heb er nooit een mens gezien.

Het licht was fantastisch! Er hing een gloed over het landschap, die je ’s avonds wel vaker ziet. En het water gaf licht. Gauw een schetsje gemaakt en gedacht aan een avondlichtschilderij van Wristler dat ik ooit in een museum in Baltimore zag en dat altijd in mijn achterhoofd is blijven zitten. Zo prachtig van sfeer... Dat wil ik ook maken...

Avond bij de Sneeker Meer

Op weg naar de baai van Teherne sloeg de schrik me om het hart: aan de linkerkant was men rigoreus bezig geweest met het weghalen van alle begroeiing! Alles was kaalgeschoren en rechtgetrokken! Oude hekken weggehaald (zie het schilderij Wilgenroosjes)! Dat moeten natuurlijk van die standaard metalen, strakke dingen worden. Bah!

Rechts bleef het een mooi rietlandschap, want natuurgebied met gruttogeluid. Nog een schetsje gemaakt met aquarel in mijn A5 Pedeskin-schetsboekje. Vandaag bijgewerkt met krijt.

Op de terugweg bij Klein Wieren zag ik dat ze de hoge bomen hadden gekortwiekt en dat het beeld dat ik vorig jaar heb gemaakt, in 9 maanden al weer zo veel is veranderd.