Boerensloot 6

27 februari

Het zijn maar minieme verschillen die te zien zijn, maar ik heb wel het idee dat ik steeds meer in de goede richting ga. Dat heeft te maken met de lichtval. Vandaag en morgen pak ik de onderkant van het middelste doek aan.
A.s. zondag geef ik weer een workshop natuurschilderen. Er is nog plaats. Bovendien ben je dan mooi in de gelegenheid om het schilderij in het echt te zien ;-)

Boerensloot 5

de fase van 24 februari

Als je het allemaal een beetje gevolgd hebt, zou je kunnen zien dat ik vandaag de lelies op het linkerdoek veranderd heb. Ze moesten wat omhoog en het is de bedoeling dat ze in de schaduw liggen. Daar ben ik nu wel tevreden over, maar het houdt ook in dat ik de middelste lelies aan de linkerkant wat donkerder moet maken. Volgens vriendin en collega JM moet ik de bovenste rietkraag weghalen, maar daar kan ik (nog) niet toe komen. Het is wel een saaie horizontale lijn, maar als ik die lichter maak en meer doorbreek, scheelt het misschien wel.
Zo modderen we voort.
De komende dagen werk ik weer op het Milieucentrum en moet ik me bezighouden met de publiciteit van het debat dat a.s. woensdag georganiseerd is over de compensatie van CO2  van de stad Utrecht. Utrecht heeft in Leon (Nicaragua) een klimaatbos neergezet en denkt op die manier haar beleid te vergoeilijken.
De website van het klimaatbos heb ik gemaakt. Zo draag ik ook mijn steentje bij ;-)

Boerensloot 4

22-2-2013

De veranderingen zijn miniem op de foto, maar ik heb daar afgelopen vrijdag de hele dag aan gewerkt. Het blauw heb ik voor een groot gedeelte lichter gemaakt, net als de lelies rechtsonder.
Vandaag ga ik verder met de linkerkant (de lelies moeten omhoog en onderin moet meer troep verschijnen) en ik ga kijken of de bovenkant (het riet) misschien toch weg moet.

De worsteling

De fase van 17 februari

Morgen ga ik een lange dag maken en dat ben ik nu aan het voorbereiden. De boterhammen zijn gesmeerd en zitten al in mijn tas.
Want morgen wil ik in het hele schilderij nat-in-nat gaan werken, anders loop ik het gevaar dat ik weer een mooi plaatje ga maken. De rechterkant moet lichter en aan de linkerkant moet een groter contrast komen. De bedoeling is dat op het linkerdoek de lelies in de schaduw liggen, op het middendoek gedeeltelijk in de schaduw en rechts de verblindende zomerzon.
Vandaag heb ik de hele dag zitten kijken en geschetst in de afdruk. Van schilderen is niets gekomen, want de overgang van 3 dagen werken op het Milieucentrum kost kennelijk een dag.

Luctor. Of emergo van toepassing is, zien we later...

Under Construction

Gister heb ik er nog aan geschilderd, maar vandaag ben ik bezig met schetsen. Ik neem bovenstaande foto, knip hem in 3 stukken en vergroot elk deel naar A4. Daarna druk ik ze af op tekenpapier en ga er dan in schetsen met droge pastel.
Ik heb bijvoorbeeld al gezien, dat de lijn in het linkerpaneel eerder omhoog moet dan omlaag, zoals hij nu staat. Ik probeer echter wel de wetten van een drieluik toe te passen: elk paneel moet ook los van de andere 2 kloppen in compostie.
Rechts heb ik een afsluiting; het is saai om dat links ook te doen. Ik heb nu een onhandige ellips en met die lelies in het midden, wordt het wel een erg centraal gericht schilderij. 

In de schets is de linkerkant open; waarschijnlijk beter.
We worstelen voort...
Op dit moment heb ik niet zoveel tijd om te schilderen. Als ik na 2 dagen werken bij het Milieucentrum weer op mijn atelier kom, moet ik eerst weer een dag wennen en het schilderij me eigen maken. De verf staat dan ingepakt in plastic en ik moet weer echt opstarten. Als je een langere aaneengesloten tijd kunt werken, staat de verf 's ochtends klaar, want die hoef je dan niet af te dekken. Als ik binnenkom, kan ik meteen aan het werk.
Ik zal dus blij zijn als ik 65 ben, een soort basisloon krijg en altijd kan schilderen...

Muziek en gedichten op het open atelier

Louis de Jel en Wind, Water en Whisk(e)y

Op zondag 20 januari heb ik mijn atelier opengesteld om de resultaten van de schildersessie tijdens de feestdagen te laten zien. Er kwamen ongeveer 30 mensen op af, die kou en motsneeuw trotseerden om te luisteren naar de groep Wind, Water en Whisk(e)y, die Keltische muziek speelden en te luisteren naar de gedichten over beeldende kunst van Jan van der Haar.

Jan van der Haar leest voor

Jan las een aantal gedichten voor die zijn bewondering voor Caravaggio weergaven; de serie Emanuelle over een schilderij van Hoffbauer, dat wij samen hadden gezien in de Hermitage op de laatste tentoonstelling van de Impressionisten.
En dit laatste gedicht over de kunstscene in Utrecht.





Soiree in Utrecht

Tussen zijn benen een honkbalknuppel
Waar radiatorvocht uit druppelde in
Droevige, roestbruine herfstkleuren.

Hele rollen moesten het drama stelpen
Tijdens het doe-maar-gewoon soireetje
van zijn quasiaristocratische huisgenoot.

Hij had zich nooit zo onthand gevoeld.
Zijn edelmannetje ondertussen leek niets
Laakbaars te zien in de uitspattingen van

De dichter in de dop. Nou, genereus toch?
Emmens kende niemand, maar Kuik met
Die broekrok was de heldin van het top-

Modellenspel. Bruisende ouwe en jonge.
Heytze had ze nog niet in de hand, niemand
Die dat erg vond. Leve de domstadpoëzie!

Boerensloot 3

Vandaag eigenlijk alleen aan het rechterdoek en een stukje van het middendoek gewerkt. Morgen blijf ik een dagje thuis. Zondag verder aan de bovenkant en het water. De verf is nu te nat en het is goed om even wat afstand te nemen. Voorlopig denk ik dat er rechts meer licht in de waterlelies en het water moet. In de eerste instantie ook weer in de fotoafdruk gewerkt, maar ben vergeten om die mee naar huis te nemen om te scannen.
wordt vervolgd...