De week ervoor had ik mij ingeschreven voor de sketchcrawl in Groningen, maar dat ging niet door. IJzel en treinenuitval hielden dat tegen. De Haag ligt wat dichterbij en de Urban Sketchers Den haag hadden geregeld dat we lekker binnen konden zitten bij de Centrale Bibliotheek aldaar.
Als je vanaf het Centraal Station richting bibliotheek loopt, waan je je in een wereldstad. Omgeven door zeer hoge gebouwen, loopt de weg kaarsrecht richting oude stad.
Voor de eerste tekening ben ik naar de bovenste verdieping gegaan. Er heerste daar een diepe stilte, terwijl er toch een heleboel mensen waren. In de foto hiernaast zitten we in het gedeelte waar men de naslagboeken kan halen. We zaten niet echt bij de studiezaal.
Ik ben begonnen met een grijze stift, heb daarna wat kleur aangebracht en toen het droog was, heb ik nog wat aksenten gezet met vulpen.
Na een uurtje ben ik naar beneden gegaan en heb dezelfde straat, de Gedempte Burgwal vanaf straat niveau getekend.
In de tijd dat ik op Minerva in Groningen zat, kwam ik wel vaker op de Gedempte Burgwal. Mijn docent grafisch ontwerpen Ralph Prins, woonde daar. Zijn vrouw Heent was zangeres en er werden regelmatig huisconcerten in huize Prins georganiseerd. Ralph nodigde dan ook zijn studenten uit, zodat zij iets zouden meemaken van de grote wereld om hen heen. Dat die wereld groter was dan de kunstacademie, waar je toch een erg beschutte tijd doorbrengt.
Misschien bestond Luxor ook al in de jaren 60. Huize Prins (iets verder de straat in) had een winkelgevel. Het huis erachter liep ver door. Er waren ateliers, doka's, werkkamers, oneindig veel ruimtes en gangen die je door moest voor je in de huiskamer kwam, waar een enorme vleugel stond. Memories...
Om 4 uur hebben we alle tekeningen bij elkaar gelegd, elkaars schetsboeken bekeken en nog even gezellig gedaan.
woensdag 18 januari 2017
maandag 9 januari 2017
Wilhelminapark
De eerste schets in het nieuwe jaar heb ik in het Wilhelminapark hier in Utrecht gemaakt.Mijn huis ligt zo'n beetje tussen de parken: het Zocherpark (het bolwerk langs de singel) is het dichtstbijzijnde. Op 10 minuten wandelen naar het oosten ligt het Wilhelminapark. Een park ontworpen in 1898 in de Engelse landschapsstijl door Hendrik Copijn. Het is misschien toeval, maar het park-onderhoud wordt nog steeds gedaan door de fa. Copijn. Het grote grasveld wordt in de zomer vaak gebruikt voor evenementen en op een mooie dag vindt je altijd wel mensen die voetballen, honden en kinderen die uitgelaten worden of als het warmer is, wordt er veel gepicknickt.
Vorige week hadden we een paar dagen met zon. Ik moest een boodschap doen in de buurt en had mijn schetsboek meegenomen. Ik ben blijven staan tekenen met behulp van mijn Field Easel Art Bag. De wind was best wel koud en na 20 minuten heb ik mijn schetsboek dichtgeslagen en ben verder gelopen.
De volgende dag was het ook mooi zonnig weer en ik ben weer op dezelfde plek gaan staan om nog iets verder te tekenen. In ieder geval de bomen wat duidelijker aan te geven.
Ook deze keer was het na 20 minuten tijd om verder te wandelen, dus thuis heb ik de tekening wat uitgewerkt.
Het ziet wel heel anders uit dan 2 maanden geleden, toen ik onderstaande tekening maakte. Ik stond toen precies aan de overkant.
Vorige week hadden we een paar dagen met zon. Ik moest een boodschap doen in de buurt en had mijn schetsboek meegenomen. Ik ben blijven staan tekenen met behulp van mijn Field Easel Art Bag. De wind was best wel koud en na 20 minuten heb ik mijn schetsboek dichtgeslagen en ben verder gelopen.
![]() |
| pentekening |
![]() |
| paintbrush met zwarte ecoline en paintbrush met walnotenbolster |
Het ziet wel heel anders uit dan 2 maanden geleden, toen ik onderstaande tekening maakte. Ik stond toen precies aan de overkant.
zondag 8 januari 2017
De Oude Hortus
In de laatste week van het jaar ben ik met Tineke Brouwer naar het Universiteitsmuseum gegaan. We wilden kijken of het daar geschikt was om schetsen te maken.
Een onderdeel van het Universiteitsmuseum (aan de Lange Jansstraat) is de oude Hortus Botanicus, die midden in de stad ligt. De achteringang ligt aan de Oudegracht. Het is al jaren geleden dat de nieuwe Hortus naar een veel groter gebied in de Uithof verhuisde.
Bij de ingang vroeg ik of er getekend mocht worden in het museum en de hortus en men was zeer enthousiast. Een van de kaartjesverkopers bleek zelf beeldend kunstenaar te zijn. Ik liet mijn schetsboek zien voor nog meer goodwill. Misschien kunnen we op de Nationale Sketchcrawl op 20 mei a.s. daar ook tekenen (voor mensen met een museumkaart).
Dat we goodwill hadden bleek wel toen Tineke haar museumkaart was vergeten en de kaartjesverkoper zijn eigen museumkaart voor haar scande.
We zijn eerst in de (gerestaureerde) kassen gaan zitten. Buiten was het te koud, binnen was er niet echt veel te zien, maar zo'n houten glasconstructie is altijd mooi.
Na een uur werd het in de kas ook wel wat fris en we hadden zin in thee. In de tuin ligt het museumcafe Glinkgo (genoemd naar een exotische boom die ook in het Zocherpark staat) en daar zijn we verder gaan schetsen.
Op deze, wat onscherpe, foto zie je de centrale verlichting van het cafe: 3 enorm grote gevlochten manden-bloempotten (midden boven op de foto) met een lampje erin. De interieurarchitect had daar vast een bedoeling mee, maar ook andere bezoekers (als je ergens aan het schetsen bent, heb je altijd aanspraak) vonden de manden erg detoneren.
Een onderdeel van het Universiteitsmuseum (aan de Lange Jansstraat) is de oude Hortus Botanicus, die midden in de stad ligt. De achteringang ligt aan de Oudegracht. Het is al jaren geleden dat de nieuwe Hortus naar een veel groter gebied in de Uithof verhuisde.
Bij de ingang vroeg ik of er getekend mocht worden in het museum en de hortus en men was zeer enthousiast. Een van de kaartjesverkopers bleek zelf beeldend kunstenaar te zijn. Ik liet mijn schetsboek zien voor nog meer goodwill. Misschien kunnen we op de Nationale Sketchcrawl op 20 mei a.s. daar ook tekenen (voor mensen met een museumkaart).
Dat we goodwill hadden bleek wel toen Tineke haar museumkaart was vergeten en de kaartjesverkoper zijn eigen museumkaart voor haar scande.
We zijn eerst in de (gerestaureerde) kassen gaan zitten. Buiten was het te koud, binnen was er niet echt veel te zien, maar zo'n houten glasconstructie is altijd mooi.
Na een uur werd het in de kas ook wel wat fris en we hadden zin in thee. In de tuin ligt het museumcafe Glinkgo (genoemd naar een exotische boom die ook in het Zocherpark staat) en daar zijn we verder gaan schetsen.
Op deze, wat onscherpe, foto zie je de centrale verlichting van het cafe: 3 enorm grote gevlochten manden-bloempotten (midden boven op de foto) met een lampje erin. De interieurarchitect had daar vast een bedoeling mee, maar ook andere bezoekers (als je ergens aan het schetsen bent, heb je altijd aanspraak) vonden de manden erg detoneren.
zaterdag 24 december 2016
zondag 18 december 2016
Sketchcrawl Maastricht
Urban Sketchers Nederland had voor gister een sketchcrawl georganiseerd in Maastricht. Nu was ik daar al op 1 oktober j.l. wezen tekenen vanwege The Big Draw, dus toen er ook een workshop werd aangekondigd, heb ik daar op ingeschreven. Je kunt er altijd iets bijleren, nietwaar?
Rene Fijten, archtect, gaf ons een opdracht, die hij ook vaak aan zijn architectuurstudenten geeft: Ga vanuit 4 verschillende plaatsen een schets maken. Je gaat van groot naar klein.
De eerste tekening is van een grote stedelijke ruimte. Je moet eerst een minuut kijken wat je wilt weergeven en waar je de nadruk op wilt leggen.
Voor mij was dat het contrast van de vrolijk ingerichte
kerstkramen met de grijsheid van de gebouwen en de dag.
De tweede tekening moest van een binnenruimte zijn, in dit geval in het Atrium van de Mosae Forum. Er was veel hout te zien en ik heb me geconcentreerd op het ritme van die bruine kleur.
Voor elke tekening had je 20 minuten de tijd, dus als je kleur wilde toevoegen, was het hard werken.
De derde tekening moest over een (groter) detail van dat Atrium gaan. In dit moderne winkelcentrum waren 2 oude huizen verwerkt, waarvan eentje met houten vakwerk. Ook in dit geval heb ik me gericht op het ritme van de houten balken in de gevel.
Als laatste moesten we helemaal naar het detail gaan en de hardheid van de steen van de andere oude gevel weergeven.
Ik heb gemerkt dat ik bij het Urban Sketching eigenlijk altijd de sfeer wil weergeven en kleur nodig heb om dat te doen.
Ook in Manchester heb ik een dergelijke workshop gevolgd. Je moest dan voordat je begon te tekenen, opschrijven welke sfeer je wilde laten zien.
Dus niet klakkeloos gaan tekenen wat je voor je neus hebt, maar toewerken naar de sfeer die je van te voren hebt bepaalt.
Het was in de loop van de 1,5 uur dat deze workshop duurde, gaan regenen en het was waterkoud. Mijn tenen waren gevoelloos geworden, Ik ben op zoek gegaan naar een plek waar ik warm kon worden en er ook nog iets te tekenen viel. Op zoek naar mijn fellow urban sketchers op een warme plek. Clemens was nog bij het Bassin, een binnenhaven iets ten noorden van de drukke binnenstad. Het gebied is in ontwikkeling. Er worden oude industriele gebouwen omgevormd naar filmhuis, theater, eetgelegenheid, winkels etc. Dus ik aan de Thaise soep (lekker heet) en achter het raam de binnenhaven getekend.
Om 5 uur werd de dag afgesloten met een foto van ons allen (we waren met 50 man uit Nederland, Belgie, Duitsland en Luxenburg gekomen) en elkaars tekening te bekijken.
Er ging nog een groep samen eten, maar ik was moe en ben na een patatje met medeschetsers uit Rotterdam en Schiedam op weg gegaan naar het westen van ons land.
Het leuke is dat ik zo langzamerhand heel wat mensen heb leren kennen die allemaal houden van tekenen. Tijdens de treinreizen naar of van een sketchcrawl wisselen wij informatie over materiaal en favoriete stripverhalen uit en dank zij het digitale tijdperk houden we contact en volgen we elkaars ontwikkeling.
Rene Fijten, archtect, gaf ons een opdracht, die hij ook vaak aan zijn architectuurstudenten geeft: Ga vanuit 4 verschillende plaatsen een schets maken. Je gaat van groot naar klein.
De eerste tekening is van een grote stedelijke ruimte. Je moet eerst een minuut kijken wat je wilt weergeven en waar je de nadruk op wilt leggen.
Voor mij was dat het contrast van de vrolijk ingerichte
kerstkramen met de grijsheid van de gebouwen en de dag.
De tweede tekening moest van een binnenruimte zijn, in dit geval in het Atrium van de Mosae Forum. Er was veel hout te zien en ik heb me geconcentreerd op het ritme van die bruine kleur.
Voor elke tekening had je 20 minuten de tijd, dus als je kleur wilde toevoegen, was het hard werken.
De derde tekening moest over een (groter) detail van dat Atrium gaan. In dit moderne winkelcentrum waren 2 oude huizen verwerkt, waarvan eentje met houten vakwerk. Ook in dit geval heb ik me gericht op het ritme van de houten balken in de gevel.
Als laatste moesten we helemaal naar het detail gaan en de hardheid van de steen van de andere oude gevel weergeven.
Ik heb gemerkt dat ik bij het Urban Sketching eigenlijk altijd de sfeer wil weergeven en kleur nodig heb om dat te doen.
Ook in Manchester heb ik een dergelijke workshop gevolgd. Je moest dan voordat je begon te tekenen, opschrijven welke sfeer je wilde laten zien.
Dus niet klakkeloos gaan tekenen wat je voor je neus hebt, maar toewerken naar de sfeer die je van te voren hebt bepaalt.
Het was in de loop van de 1,5 uur dat deze workshop duurde, gaan regenen en het was waterkoud. Mijn tenen waren gevoelloos geworden, Ik ben op zoek gegaan naar een plek waar ik warm kon worden en er ook nog iets te tekenen viel. Op zoek naar mijn fellow urban sketchers op een warme plek. Clemens was nog bij het Bassin, een binnenhaven iets ten noorden van de drukke binnenstad. Het gebied is in ontwikkeling. Er worden oude industriele gebouwen omgevormd naar filmhuis, theater, eetgelegenheid, winkels etc. Dus ik aan de Thaise soep (lekker heet) en achter het raam de binnenhaven getekend.
![]() |
| Vulpen, walnotenbolster, aquarelverf en witte gelpen |
Er ging nog een groep samen eten, maar ik was moe en ben na een patatje met medeschetsers uit Rotterdam en Schiedam op weg gegaan naar het westen van ons land.
Het leuke is dat ik zo langzamerhand heel wat mensen heb leren kennen die allemaal houden van tekenen. Tijdens de treinreizen naar of van een sketchcrawl wisselen wij informatie over materiaal en favoriete stripverhalen uit en dank zij het digitale tijdperk houden we contact en volgen we elkaars ontwikkeling.
![]() |
| Herinnering aan een leuke dag met mijn medeschetsers |
vrijdag 16 december 2016
Het Lysenko koor
Mijn vriend Peter zingt nu ongeveer een jaar bij het Lysenko koor. Het koor is in 1995 opgericht en heeft tot doel de Oekraiense cultuur uit te dragen door middel van zang.Het repertoire bestaat uit Oekraiense volksliederen en kerkmuziek (o.a. de Byzantijnse liturgie van Johannes Chrysostomus). Het koor treedt regelmatig op in binnen- en buitenland. In de zomer van 2017 gaan ze naar de Oekraiene voor optredens.
Onlangs bestond het koor 20 jaar en was er een jubileumconcert in de Domkerk te Utrecht. Voor mij een gelegenheid om tekeningen te maken. In de eerste instantie met de Copic Multiliner 0.25, daarna walnoten bolster, aquarelverf, droge pastel en witte gelpen.
Daarna heb ik thuis nog een tekening gemaakt op A4 met hulp van de tekening hierboven en een foto.
Onlangs bestond het koor 20 jaar en was er een jubileumconcert in de Domkerk te Utrecht. Voor mij een gelegenheid om tekeningen te maken. In de eerste instantie met de Copic Multiliner 0.25, daarna walnoten bolster, aquarelverf, droge pastel en witte gelpen.
Daarna heb ik thuis nog een tekening gemaakt op A4 met hulp van de tekening hierboven en een foto.
zondag 4 december 2016
Explore the North 2016
'Explore the North gebruikt de prachtige binnenstad van Leeuwarden als hoofdrolspeler voor een festival vol muziek, literatuur, verhalen en andere kunstvormen. Explore the North laat mensen anders kijken naar de wereld en de wereld om zich heen en laat grenzen vervagen.' (citaat uit het laatste nieuwsbericht van het festival)
Ik begon op zaterdagmiddag met een culturele expeditie. We werden in kleine groepjes door de binnenstad geleid en zagen grote namen als Gert Vlok Nel (op de zolder van een beeldend kunstenaar) of A.L. Snijders (in de kelder van museum Het Prinsessenhof) onversterkt optreden op kleine verborgen plekjes.
Voor mij was het de derde keer dat ik dit festival bezocht. De eerste keer zag ik tijdens een culturele bustocht onder leiding van Tsead Bruinja een optreden van Tsjebbe Hettinga en Sytse Pruiksma bij de Zwarte Haan, waarbij gebruikgemaakt werd van geluid-samples van het natuurgebied dat daar achter de dijk ligt.
Deze keer wilde ik het festival weergeven als Urban Sketcher.
Dat begon in het cafe van het poppodium De Neushoorn.
Na de wandeling door de binnenstad met optredens ben ik een beetje blijven hangen in de buurt van De Neushoorn. In de Arena-zaal lazen diverse schrijvers voor uit eigen werk.
Deze keer had ik kennelijk meer zin om de de literaire kant van het festival te zien. Bij Le Guess Who? was het puur muziek in alle vormen (zie vorige post).
Dus na een heerlijke pompoensoep ging ik op zoek naar het Theaterskip Bald'r.
'Ons vrachtschip ”Fiat” is 29 juni 2013, officieel in gebruik genomen als Theaterskip Bald’r. Wij hebben een half jaar hard gewerkt om dit prachtige schip een nieuwe bestemming te geven. Gebouwd in 1913 als Vrachtschip en nu 100 jaar later omgebouwd tot waar Theater!! Op het dek een groot terras en binnen een gezellig theatercafe!' (citaat van hun website)
Kom ik daar ineens de verslaggever van De SKS (skutsjesilen) die kennelijk op het schip werkt tegen, in gesprek met de eerste schrijver van die avond Willem Schoorstra!
Daarna Anne Feddema. Ik ken hem als een begenadigd schilder, maar hij blijkt een multitalent! Het was heerlijk om hem te tekenen en ondertussen te luisteren naar zijn hilarische verhalen.
Op Theaterskip Bald'r was alles in het Frysk, dus niet voor de Hollandse lezertjes van dit blog. Vooral als het voorgelezen wordt, kan ik het aardig volgen.
Tsead Bruinja had de saxofonist Bob Driessen meegenomen. De tekening is niet ingekleurd zoals de tekening van het cafe van De Bald'r, misschien komt dat later nog.
Na het optreden van Tsead Bruinja ben ik blijven zitten in het cafe en heb de tekening van het cafe afgemaakt en ingekleurd in afwachting van Tsjinlud. Zij presenteerden hun eerste cd, die ik al op het Le Guess Who? festival had gekocht. Zij waren op dat festival met de groep Ljerke (LJERKE is a Dutch-Norwegian artist in residence project, featuring the Kleefstra Bros and Sytze Pruiksma from the Netherlands and Alexander Rishaug, Hilde Marie Holsen and Michael Duch from Norway). De kern van Tsjinlud, Ljerke en Het Alvaret Ensemble zijn de broers Jan en Romke Kleefstra.
Op 8 december treden de gebroeders Kleefstra met het Alvaret Ensemble op in Vechtclub XL te Utrecht. Het Alvaret Ensemble bestaat in dit geval uit: Greg Haines, Romke Kleefstra, Sytze Pruiksma, Jan Kleefstra, Olga Wojciechowska en Joana Guerra. Waarschijnlijk wordt dat ook de volgende tekening. Ik heb ze allemaal gemaakt met mijn Lamy Safari vulpen met watervaste inkt (behalve de laatste want toen was de inkt op en ik had alleen een wateroplosbare stift bij me) en ingekleurd met notenbolster, aquarelverf, goacheverf en op sommige plaatsen droge pastelkrijt.
Hieronder nog een foto van de uitreiking van de eerste cd van Tsjinlud, want daar staat rechts schilder/muzikant Christiaan Kuitwaard (een schilderij van hem staat op de hoes).
Ik moet er nog even bijzeggen dat de cd eigenlijk een hardcover boekje is met gedichten, tekeningen, foto's van alle Tsjinlud-leden.
Het boekje
Ik begon op zaterdagmiddag met een culturele expeditie. We werden in kleine groepjes door de binnenstad geleid en zagen grote namen als Gert Vlok Nel (op de zolder van een beeldend kunstenaar) of A.L. Snijders (in de kelder van museum Het Prinsessenhof) onversterkt optreden op kleine verborgen plekjes.
Voor mij was het de derde keer dat ik dit festival bezocht. De eerste keer zag ik tijdens een culturele bustocht onder leiding van Tsead Bruinja een optreden van Tsjebbe Hettinga en Sytse Pruiksma bij de Zwarte Haan, waarbij gebruikgemaakt werd van geluid-samples van het natuurgebied dat daar achter de dijk ligt.
Deze keer wilde ik het festival weergeven als Urban Sketcher.
Dat begon in het cafe van het poppodium De Neushoorn.
Na de wandeling door de binnenstad met optredens ben ik een beetje blijven hangen in de buurt van De Neushoorn. In de Arena-zaal lazen diverse schrijvers voor uit eigen werk.
Deze keer had ik kennelijk meer zin om de de literaire kant van het festival te zien. Bij Le Guess Who? was het puur muziek in alle vormen (zie vorige post).
Dus na een heerlijke pompoensoep ging ik op zoek naar het Theaterskip Bald'r.
'Ons vrachtschip ”Fiat” is 29 juni 2013, officieel in gebruik genomen als Theaterskip Bald’r. Wij hebben een half jaar hard gewerkt om dit prachtige schip een nieuwe bestemming te geven. Gebouwd in 1913 als Vrachtschip en nu 100 jaar later omgebouwd tot waar Theater!! Op het dek een groot terras en binnen een gezellig theatercafe!' (citaat van hun website)
Kom ik daar ineens de verslaggever van De SKS (skutsjesilen) die kennelijk op het schip werkt tegen, in gesprek met de eerste schrijver van die avond Willem Schoorstra!
Daarna Anne Feddema. Ik ken hem als een begenadigd schilder, maar hij blijkt een multitalent! Het was heerlijk om hem te tekenen en ondertussen te luisteren naar zijn hilarische verhalen.
Op Theaterskip Bald'r was alles in het Frysk, dus niet voor de Hollandse lezertjes van dit blog. Vooral als het voorgelezen wordt, kan ik het aardig volgen.
Tsead Bruinja had de saxofonist Bob Driessen meegenomen. De tekening is niet ingekleurd zoals de tekening van het cafe van De Bald'r, misschien komt dat later nog.
Na het optreden van Tsead Bruinja ben ik blijven zitten in het cafe en heb de tekening van het cafe afgemaakt en ingekleurd in afwachting van Tsjinlud. Zij presenteerden hun eerste cd, die ik al op het Le Guess Who? festival had gekocht. Zij waren op dat festival met de groep Ljerke (LJERKE is a Dutch-Norwegian artist in residence project, featuring the Kleefstra Bros and Sytze Pruiksma from the Netherlands and Alexander Rishaug, Hilde Marie Holsen and Michael Duch from Norway). De kern van Tsjinlud, Ljerke en Het Alvaret Ensemble zijn de broers Jan en Romke Kleefstra.
![]() |
| vlnr: Elmar Kuiper, Anne-Chris Bakker, Grytsje Schaaf, Jan Kleefstra, Remco Kuiper, Romke Kleefstra en niet op deze tekening want in het donker: Christiaan Kuitwaard. |
Hieronder nog een foto van de uitreiking van de eerste cd van Tsjinlud, want daar staat rechts schilder/muzikant Christiaan Kuitwaard (een schilderij van hem staat op de hoes).
Ik moet er nog even bijzeggen dat de cd eigenlijk een hardcover boekje is met gedichten, tekeningen, foto's van alle Tsjinlud-leden.
Het boekje
Abonneren op:
Posts (Atom)


































