Sketchcrawl in de Hortus Botanicus Utrecht

Op 12 juni kwamen de Urban Sketchers Utrecht bijeen om samen te gaan tekenen in de Oude Hortus. Ik denk dat we met een man of 10 waren, die zich verspreidden in de kassen. Nu had ik hier al een paar keer getekend met Tineke Brouwer, zowel binnen als buiten, maar de perspectief van die kassen blijft ingewikkeld. Hier rechts is de eerste schets, opgezet met mijn nieuwe Lamy Safaripen met extra fijne punt ;-)

We hadden alle tijd, ik kreeg het niet koud, dus ik ben verder gegaan met het inkleuren van de tekening met walnoten bister en aquarelverf.
Op de bovenste foto is Tineke nog te zien op de foto en zij is op die manier niet alleen in mijn tekening als ook in de van Roger Klaasen beland. Roger had zijn 11 jarige dochter Meike meegenomen, die allerlei planten met pen en tablet heeft weergegeven. Heel knap!

Dit is de tekening die af is. Ik heb de bruine sponningen thuis nog wat aangezet met droge pastel, maar verder heb ik er eigenlijk niets meer aan gedaan.
We zijn rond 4 uur weer in het Glinkgo-cafe terecht gekomen, hebben thee gedronken en elkaars tekeningen bekeken.
Helaas kon ik niet zo lang blijven omdat ik bezoek verwachtte, maar eigenlijk is het na het tekenen altijd ontzettend leuk om lekker na te kletsen, elkaars materiaal te bewonderen, technieken uit te wisselen en ga zo maar door.
De rest van het verslag en de tekeningen staan op de Facebookpagina van de Urban Sketchers Utrecht

Philip Glass, de oude hortus en demonstraties in Utrecht

Eind januari zijn Philip Glass en Steve Reich allebei 80 jaar geworden. Daarom wordt er dit jaar veel aandacht geschonken aan de Minimal Music. Begin april is er ook een Minimal Music Festival.
Ik ben 20 januari met Peter en Robert naar een concert geweest in Tivoli/Muziekcentrum: een tribute voor Glass en Reich. Het was een prachtig concert. Tekeningetje gemaakt en thuis ingekleurd. Op de tekening staat een bas (naam vergeten) naast de dirigent. Hij zong Koyaanisqatsi. De tekst van dat lied bestaat alleen uit die naam. Geweldig!

Op 3 februari ging ik weer met Tineke en Kitty en Alyce van de Urban Sketchers Utrecht naar de Oude Hortus. Het was erg zacht weer vergeleken met de week daar voor. Ik ben buiten gaan zitten bij de Orangerie met uitzicht op de kassen.

De lente zat in de lucht en in de grond. De bollen kwamen al op en ik zag sneeuwklokjes. Er staat een grillig gevormde boom voor de kassen en nadat ik hem geteked had was ik wel benieuwd naar de naam. We waren in de Hortus, dus er staat overal bordjes bij de gewassen en bomen. Het was even zoeken, maar dit is een kiespijnboom.
De kiespijnboom is een kleine boom die van oorsprong groeit in het Midden en Oosten van de Verenigde Staten en Canada. Hij wordt slechts 10 meter hoog. Het hout van deze boom wordt niet gebruikt voor het maken van meubels of iets dergelijks; het bijzondere aan deze boom is dat hij enkel en alleen voor geneeskrachtige doeleinden wordt aangewend. Olieextracten van de schors van de kiespijnboom hebben antibacteriële en antischimmel capaciteiten. Tandpijn, darmkolieken, spijsverteringsproblemen, gonorroe, reuma, koorts, keelpijn, slechte bloedcirculatie en zweren, met name beenzweren, worden traditioneel behandeld met delen van de kiespijnboom; vooral de schors heeft medicinale kwaliteiten. Weten we dat ook weer.
Ik was vergeten te lunchen en het werd tijd voor een toiletbezoek. Gelukkig hebben we in de tuin het Ginkgo-museumcafe. De vorige keer heb ik het interieur getekend, deze keer werd mijn lunch het onderwerp.

Een paar dagen later, op zondagmiddag 5 februari, was er een demonstratie aangekondigd op het Janskerkhof. Utrecht Bekent Kleur organiseerde het. De laatste demonstratie waar ik was, was de steunbetuiging aan Charley Hebdo. We stonden toen met vele kunstenaars op het Domplein met een potlood in de hand. Deze keer was het om vluchtelingen te steunen en natuurlijk tegen de oranje Hitler in Amerika.
Ik was vroeg. Het dweilorkest De Tegenwind bracht de deelnemers in de stemming. Er was wat gehakketak op het plein en later las ik dat de leider van Pegida op het Janskerkhof was opgepakt. Tegelijkertijd vond er n.l een demonstratie van Pegida plaats in het Moreelse Park. Pegida, voluit de Patriottische Europeanen tegen de Islamisering van het Avondland, ontstond eind 2014 in de Oost-Duitse stad Dresden. Critici beschouwen de groep als vreemdelingenhaters. Pegida is tegen islamisering en de komst van (economische) vluchtelingen.

Blaasorkest "De Tegenwind" op het Janskerkhof

Na een poosje kwamen de sprekers. Ik stond tegen een prullenbak geleund. Mensen moeten daar so-wie-so omheenlopen en lopen dan niet tegen mij aan. Vlak voor mijn neus werd een spandoek ontrold.

Er was een groepje jongens met een microfoon die allerlei mensen echt lastig vielen. Daardoor ontstond er wat getrek en geduw vlak bij mij in de buurt. Ik heb toen mijn spullen gepakt en ben naar huis gegaan. Ik voel me toch meer een verslaggever dan een demonstrant.

Sketchcrawl in Den Haag

De week ervoor had ik mij ingeschreven voor de sketchcrawl in Groningen, maar dat ging niet door. IJzel en treinenuitval hielden dat tegen. De Haag ligt wat dichterbij en de Urban Sketchers Den haag hadden geregeld dat we lekker binnen konden zitten bij de Centrale Bibliotheek aldaar.
Als je vanaf het Centraal Station richting bibliotheek loopt, waan je je in een wereldstad. Omgeven door zeer hoge gebouwen, loopt de weg kaarsrecht richting oude stad.
Voor de eerste tekening ben ik naar de bovenste verdieping gegaan. Er heerste daar een diepe stilte, terwijl er toch een heleboel mensen waren. In de foto hiernaast zitten we in het gedeelte waar men de naslagboeken kan halen. We zaten niet echt bij de studiezaal.
Ik ben begonnen met een grijze stift, heb daarna wat kleur aangebracht en toen het droog was, heb ik nog wat aksenten gezet met vulpen.

Na een uurtje ben ik naar beneden gegaan en heb dezelfde straat, de Gedempte Burgwal vanaf straat niveau getekend.
In de tijd dat ik op Minerva in Groningen zat, kwam ik wel vaker op de Gedempte Burgwal. Mijn docent grafisch ontwerpen Ralph Prins, woonde daar. Zijn vrouw Heent was zangeres en er werden regelmatig huisconcerten in huize Prins georganiseerd. Ralph nodigde dan ook zijn studenten uit, zodat zij iets zouden meemaken van de grote wereld om hen heen. Dat die wereld groter was dan de kunstacademie, waar je toch een erg beschutte tijd doorbrengt.

Misschien bestond Luxor ook al in de jaren 60. Huize Prins (iets verder de straat in) had een winkelgevel. Het huis erachter liep ver door. Er waren ateliers, doka's, werkkamers, oneindig veel ruimtes en gangen die je door moest voor je in de huiskamer kwam, waar een enorme vleugel stond. Memories...
Om 4 uur hebben we alle tekeningen bij elkaar gelegd, elkaars schetsboeken bekeken en nog even gezellig gedaan.

Wilhelminapark

De eerste schets in het nieuwe jaar heb ik in het Wilhelminapark hier in Utrecht gemaakt.Mijn huis ligt zo'n beetje tussen de parken: het Zocherpark (het bolwerk langs de singel) is het dichtstbijzijnde. Op 10 minuten wandelen naar het oosten ligt het Wilhelminapark. Een park ontworpen in 1898 in de Engelse landschapsstijl door Hendrik Copijn. Het is misschien toeval, maar het park-onderhoud wordt nog steeds gedaan door de fa. Copijn. Het grote grasveld wordt in de zomer vaak gebruikt voor evenementen en op een mooie dag vindt je altijd wel mensen die voetballen, honden en kinderen die uitgelaten worden of als het warmer is, wordt er veel gepicknickt.
Vorige week hadden we een paar dagen met zon. Ik moest een boodschap doen in de buurt en had mijn schetsboek meegenomen. Ik ben blijven staan tekenen met behulp van mijn Field Easel Art Bag. De wind was best wel koud en na 20 minuten heb ik mijn schetsboek dichtgeslagen en ben verder gelopen.

pentekening

De volgende dag was het ook mooi zonnig weer en ik ben weer op dezelfde plek gaan staan om nog iets verder te tekenen. In ieder geval de bomen wat duidelijker aan te geven.

paintbrush met zwarte ecoline en paintbrush met walnotenbolster

Ook deze keer was het na 20 minuten tijd om verder te wandelen, dus thuis heb ik de tekening wat uitgewerkt.

Het ziet wel heel anders uit dan 2 maanden geleden, toen ik onderstaande tekening maakte. Ik stond toen precies aan de overkant.

De Oude Hortus

In de laatste week van het jaar ben ik met Tineke Brouwer naar het Universiteitsmuseum gegaan. We wilden kijken of het daar geschikt was om schetsen te maken.
Een onderdeel van het Universiteitsmuseum (aan de Lange Jansstraat) is de oude Hortus Botanicus, die midden in de stad ligt. De achteringang ligt aan de Oudegracht. Het is al jaren geleden dat de nieuwe Hortus naar een veel groter gebied in de Uithof verhuisde.
Bij de ingang vroeg ik of er getekend mocht worden in het museum en de hortus en men was zeer enthousiast. Een van de kaartjesverkopers bleek zelf beeldend kunstenaar te zijn. Ik liet mijn schetsboek zien voor nog meer goodwill. Misschien kunnen we op de Nationale Sketchcrawl op 20 mei a.s. daar ook tekenen (voor mensen met een museumkaart).
Dat we goodwill hadden bleek wel toen Tineke haar museumkaart was vergeten en de kaartjesverkoper zijn eigen museumkaart voor haar scande.

We zijn eerst in de (gerestaureerde) kassen gaan zitten. Buiten was het te koud, binnen was er niet echt veel te zien, maar zo'n houten glasconstructie is altijd mooi.

Na een uur werd het in de kas ook wel wat fris en we hadden zin in thee. In de tuin ligt het museumcafe Glinkgo (genoemd naar een exotische boom die ook in het Zocherpark staat) en daar zijn we verder gaan schetsen.

Op deze, wat onscherpe, foto zie je de centrale verlichting van het cafe: 3 enorm grote gevlochten manden-bloempotten (midden boven op de foto) met een lampje erin. De interieurarchitect had daar vast een bedoeling mee, maar ook andere bezoekers (als je ergens aan het schetsen bent, heb je altijd aanspraak) vonden de manden erg detoneren.

Happy Holidays!

Bos in Vermont, aquarelverf, acrylverf, houtskoolstift, droge pastel en fineliner, 21 x 29,9 cm

Sketchcrawl Maastricht

Urban Sketchers Nederland had voor gister een sketchcrawl georganiseerd in Maastricht. Nu was ik daar al op 1 oktober j.l. wezen tekenen vanwege The Big Draw, dus toen er ook een workshop werd aangekondigd, heb ik daar op ingeschreven. Je kunt er altijd iets bijleren, nietwaar?
Rene Fijten, archtect, gaf ons een opdracht, die hij ook vaak aan zijn architectuurstudenten geeft: Ga vanuit 4 verschillende plaatsen een schets maken. Je gaat van groot naar klein.
De eerste tekening is van een grote stedelijke ruimte. Je moet eerst een minuut kijken wat je wilt weergeven en waar je de nadruk op wilt leggen.
Voor mij was dat het contrast van de vrolijk ingerichte

kerstkramen met de grijsheid van de gebouwen en de dag.

De tweede tekening moest van een binnenruimte zijn, in dit geval in het Atrium van de Mosae Forum. Er was veel hout te zien en ik heb me geconcentreerd op het ritme van die bruine kleur.
Voor elke tekening had je 20 minuten de tijd, dus als je kleur wilde toevoegen, was het hard werken.

De derde tekening moest over een (groter) detail van dat Atrium gaan. In dit moderne winkelcentrum waren 2 oude huizen verwerkt, waarvan eentje met houten vakwerk. Ook in dit geval heb ik me gericht op het ritme van de houten balken in de gevel.

Als laatste moesten we helemaal naar het detail gaan en de hardheid van de steen van de andere oude gevel weergeven.
Ik heb gemerkt dat ik bij het Urban Sketching eigenlijk altijd de sfeer wil weergeven en kleur nodig heb om dat te doen.
Ook in Manchester heb ik een dergelijke workshop gevolgd. Je moest dan voordat je begon te tekenen, opschrijven welke sfeer je wilde laten zien.
Dus niet klakkeloos gaan tekenen wat je voor je neus hebt, maar toewerken naar de sfeer die je van te voren hebt bepaalt.

Het was in de loop van de 1,5 uur dat deze workshop duurde, gaan regenen en het was waterkoud. Mijn tenen waren gevoelloos geworden, Ik ben op zoek gegaan naar een plek waar ik warm kon worden en er ook nog iets te tekenen viel. Op zoek naar mijn fellow urban sketchers op een warme plek. Clemens was nog bij het Bassin, een binnenhaven iets ten noorden van de drukke binnenstad. Het gebied is in ontwikkeling. Er worden oude industriele gebouwen omgevormd naar filmhuis, theater, eetgelegenheid, winkels etc. Dus ik aan de Thaise soep (lekker heet) en achter het raam de binnenhaven getekend.

Vulpen, walnotenbolster, aquarelverf en witte gelpen

Om 5 uur werd de dag afgesloten met een foto van ons allen (we waren met 50 man uit Nederland, Belgie, Duitsland en Luxenburg gekomen) en elkaars tekening te bekijken.

Er ging nog een groep samen eten, maar ik was moe en ben na een patatje met medeschetsers uit Rotterdam en Schiedam op weg gegaan naar het westen van ons land.
Het leuke is dat ik zo langzamerhand heel wat mensen heb leren kennen die allemaal houden van tekenen. Tijdens de treinreizen naar of van een sketchcrawl wisselen wij informatie over materiaal en favoriete stripverhalen uit en dank zij het digitale tijdperk houden we contact en volgen we elkaars ontwikkeling.

Herinnering aan een leuke dag met mijn medeschetsers