Utrecht in de zomer

Utrecht is in de zomer altijd een geweldige plek om te zijn. Studenten en andere Utrechtenaren en Utrechters zijn op vakantie en de stad is weer van mij. Ik ga dan ook regelmatig (met en zonder gezelschap) met schetsboek de stad in.
Een mooie wandeling is langs de singel naar het Louis Hartlooper Complex. Het Ledig Erf is één groot terras.

Utrecht had zijn eerst Canal Pride op 17 juni. Toen ik bij het punt kwam waar alle boten zich verzamelden, waren ze net allemaal door de brug de Oudegracht op gevaren.

De andere kant uit langs de singel bracht mij naar de Wittevrouwensingel waar ik lange tijd mijn mooiste atelier had. 100 m2 boven een garage met uitzicht op de gevangenis.
Er liggen in de kom van de singel allerlei boten van verhuurbedrijven en het complex op de achtergrond heb ik nog gebouwd zien worden.

Een stukje verderop ga je over de brug en wordt het de Weerdsingel Oostzijde. De ingang naar de Plompetorengracht.

Sinds 1988 is er jaarlijks in juli kermis op de Maliebaan, de Piekenkermis, later ook Maliebaanfestival genaamd. De aanleiding hiervoor was de manifestatie "Utrecht Kerkenstad", de viering van de voltooiing van de restauratie van de vijf binnenstadskerken. Mede daarom wordt er elk jaar op zondag een 'kermis-mis' opgedragen in de botsautootjestent.

Ik kon me daar uitleven met mijn ecoline pen brushes. Ik was wel benieuwd of ik er ongemerkt kon tekenen en dat kon. In een hoekje bij de botsauto's lette niemand op me. Waar ik echter niet aan ontkwam was de ongelooflijke pokkeherrie van attracties die hun geluidsinstallaties op 'hoog' hadden staan.

Op 9 juli hadden de Utrecht Urban Sketchers een zgn 'crawl' georganiseerd bij de Weerdsluis. Verzamelen bij het Muzieklokaal, een onlangs geopend café waar alleen klassieke muziek wordt gedraaid en regelmatig op de aanwezige vleugel een concert gegeven wordt.

Voor de 1e tekening zat ik op de vlonder in de kolk, totdat er een enorme motorboot voor mijn neus ging aanleggen. Ik zocht mijn heil wat hogerop en heb de sluiswachter gevraagd of ik binnen het hek mocht gaan zitten. Hij vond het goed en bracht me zelfs koffie!

Het was een gezellige middag met grote opkomst van sketchers.
Een paar dagen later ging ik verder met mijn wandeling langs de Weerdsingel Oostzijde. De bedoeling was eigenlijk om de gevangenis en/of mijn atelier te tekenen, maar dat kwam er niet van. Ik ben doorgelopen naar de Noorderbrug. Vroeger zat er links een sigarettenwinkeltje. Daar kwam ik vaak en mijn collega/vriend Jan Haans die zijn atelier op het Hooghiemstra terrein had en daar ook heel veel kwam, noemde de uitbaatster 'De Heks van de Noorderbrug'. Waarom weet ik niet. Misschien was ze onaardig tegen Jan.

Op 17 juli organiseerde Kitty van den Heuvel een 'event' op het plein achter het stadhuis. Het was warm en ik vond een plaatsje in de schaduw bij het fontein. Ook hier weer vele terrassen. Ik ging een beetje de mist in met de fontein, maar ik krijg een herkansing op 13 augustus als de Utrecht Urban Sketchers weer bij elkaar komen.

De Weerdsluis blijft trekken. Het is een gezellig punt in de stad door alle bootjes die langs komen. Soms is het een enorm geklungel en gescheld in de sluis, want niet iedereen is een ervaren vaarder.

De laatste 2 tekeningen zijn weer bij de Weerdsluis gemaakt. Ik had afgesproken met collega/vriendin/medesketcher Tineke Brouwer. Toen ik bij het Muzieklokaal aankwam begon het enorm te hozen, maar dat was de laatste bui van de dag. We konden rustig aan de overkant gaan tekenen (niet onder de bomen, want die bleven nog lang druppen), totdat er weer iemand bij ons aanlegde. De sluis was weer in vol gebruik.

Deze maand in schetsen sluit ik af met een tekening van het Muzieklokaal binnen. Er kwam die middag een Portugese pianist een concertje geven. We zaten achterin, nogal diep op een inzakkende bank, dus we hadden geen zicht op de pianist, maar wel op het publiek.

Tineke heeft een foto gemaakt van mijn Outdoor Easel Art Bag. Mijn trouwe tasje waar alles in past. Lamy Safari vulpen (3 x), brushpens, aquareldoosje, markers, schetsboekje, ecoline brushpens, maaltijdreepje, visitekaartjes, buttons, geld, witte gelpen...

In en út in Poppenwier

De afgelopen twee weken was ik weer eens in Friesland. Naast het aaien en voeren van een poes, had ik veel tijd over om het dorp Poppenwier in al haar glorie in tekeningen weer te geven.
Het begon op zaterdagmorgen op de dorpsmoestuin. Elke zaterdag om 10 uur komen een aantal dorpsbewoners bij elkaar om op een stukje grond aan de rand van het dorp te zaaien, te planten, te wieden, te gieten, te oogsten en om de laatste nieuwtjes uit te wisselen. De oogst wordt verdeeld en verkocht om weer nieuw zaaigoed en gereedschap aan te schaffen. Op een strategisch punt in het dorp wordt bovenstaand bord geplaatst en men gaat koffiedrinken en aan het werk.

Het was een mooie dag. De tuin groeide weelderig. Ik had een plekje in de schaduw gevonden, maar moest na verloop van tijd opschuiven. Het bleek een tropische dag, maar omdat ik vroeg begonnen was wist ik er nog twee tekeningen uit te persen.

Mijn standplaats was deze keer de voormalige bakkerij in het midden van het dorp

Vanuit de voortuin van het huis loop je via de Fiskersteech langs het kerkhof de terp af naar de Bútenbuorren. Onderweg kun je dan de kippen van de buren tegenkomen.

Ook als ik in Friesland ben, probeer ik in beweging te blijven. Een mooi doel van mijn dagelijkse wandeling is het dorp Tersoal, dat op 20 minuten lopen ligt. Mijn Field Easel Art Bag gaat altijd mee. Ik doe dus veel langer over die wandeling, want onderweg kom ik van alles tegen. Zoals deze dragliner in ruste, die zo mooi afstak tegen de monumentale kop-hals-romp boerderij.

Terug in het dorp sta ik dan voor het bruggetje dat de ingang naar de Binnenbuorren is, de Main Street van Poppenwier. De straat is zo'n 1,5 tot 2 meter breed en loopt uit in het dorpsplein.

Een paar jaar terug, toen ik net begonnen was met Urban Sketching had ik van het dorpsplein al eens een tekening gemaakt. Het was vroeg in het jaar (maart) en alles was nog kaal. Dit is de achterkant van de voormalige bakkerij (mijn verblijf deze keer), links de kerk en het kerkhof. Het huis met het rode dak staat in de Fiskersteech.

Deze keer was ik door het dorp Tersoal heen gelopen om een tekening van de kerk met het typische zadeldak te maken. Terwijl ik zat te tekenen werd ik aangesproken door iemand die vroeger in het huis naast de kerk en de school had gewoond. Tersoal heeft 300 inwoners en heeft nog een dorpsschooltje. Ongetwijfeld bezocht door deze twee dorpsbewoners die mijn tekening kwamen bewonderen. Op de foto zie je rechts nog het huis van de onderwijzer.

Tweede Pinksterdag, een luie dag. Het dorp is uitgestorven. Ik heb de stoel naast de voordeur gezet en ben gaan tekenen.

Deze tekening is nog van de vorige keer dat ik in Poppenwier was. Ik heb toen voornamelijk tekeningen in Terherne gemaakt van het skûtsje De Lege Wâlden (zie elders op dit blog). De tekening van de NH kerk viel er toen een beetje buiten en hoort bij deze serie.

Het materiaal dat ik gebruikt heb: Lamy Safari vulpen met zwarte, bruine en blauwe inkt, aquarelverf, droge pastelpotloden, Derwent Graphik line painters (diverse kleuren), ecoline in paintbrushes, Graph'd markers in diverse grijstinten. A4 225 grs. Artist Drawing Paper van Schut.
Behalve de tekening van het dorpsplein; die is gemaakt met houtskoolpotlood en droge pastel op A5 papier.

Nationale sketchcrawl in Utrecht

Vorig jaar in juni deed ik voor het eerst met een sketchcrawl mee. Dat was in Den Haag met de Haagse Urban Sketchers. Een hechte groep die ik sindsdien op allerlei andere crawls door het land tegen kom. Ik kreeg toen ook te horen dat de eerst Nationale Sketchcrawl in Utrecht eind mei had plaats gevonden. En ik had daar helemaal niets van gehoord of gezien! Waarschijnlijk was ik op reis, maar toch. Ik heb de verslagen later gelezen en zag dat er 50 mensen bij elkaar waren gekomen om te schetsen in Utrecht!
Nu is het urban sketchen in korte tijd erg populair geworden, dus deze keer had ik me op tijd in geschreven. Er was maar plaats voor 100 man!
Er werden ook workshops aangeboden en omdat ik al veel in Utrecht schets, leek me dat wel nuttig. De workshop van Christiaan T Afman 'vrij tekenen met een doorlopende lijn' leek me wel wat.
Op de ochtend van zaterdag 20 mei meldden we ons onder de overkapping van het hoofdkantoor van de Rabobank. Het organiserend commte stond al klaar met een tasje met 'goodies' van allerlei sponsers.
Samen met nog 15 schetsers ben ik met Christiaan Affman mee gelopen naar de 'Inktpot', een typisch Amsterdamse Schoolgebouw vlak bij het station.

We begonnen met een 5 minutenschets. blind tekenen.

Daarna een tekening van een half uur, 10 seconden blind tekenen en 1 seconde op het papier kijken. Op A3 formaat.

Meteen mijn nieuwe pennetje uit de 'goodiebag' uit geprobeerd. De tekening is bij lange na niet af gekomen, maar als Utrechtse kan ik te allen tijde terug gaan om het af te maken. Het gebouw zal nog wel even blijven staan.

Alle 'workshoppers' op de foto

Na de workshop ben ik de stad ingelopen met een groepje sketchers. Even koffie bij het Springhavercafe. Met Clemens Maassen uit Maastricht ben ik daarna richting Oudegracht en Ledig Erf gelopen.

Dit was het eerste plekje, eigenlijk is dit al de 2e versie, want tussendoor moesten we toch echt even schuilen voor een enorme bui.

De 'schuilplek' in een portiek, iets meer naar het Ledig Erf toe en bovenaan de gracht.
Na de bui ben ik weer onderaan de gracht gaan zitten en heb iets meer door gewerkt aan de vorige tekening.

Tijd voor een glaasje wijn op het terras van de vorige tekening. Clemens bleef nog aan de gracht zitten.
Het was al snel tijd om naar de verzamelplaats op het Domplein te gaan voor het 'show' en 'foto' moment. Wat vliegt zo'n dag!

100 schetsers!

Ik sta links, onder het scheve schetsboek van Christiaan.

De uitgewerkte schetsen.
Het was een heerlijke dag. Met een aantal mensen zijn we nog gaan eten bij Grieks restaurant 'Rhodos' aan de Oudegracht.

Skûtsje De Lege Wâlden

Oftewel, het onfortuinlijke avontuur van het skûtsje van Terherne…

Op 22 april Is het Skûtsje De Lege Wâlden van Terherne tijdens een van de voorwedstrijden van de IFKS door een onverwachte windvlaag op de Langweerder Wielen omgeslagen en gezonken. Nog dezelfde avond is het skûtsje met behulp van een paar kraanschepen weer omhoog gehaald en is op eigen kracht naar Terherne teruggevaren. Daar kwam het terecht op de werf van Leemburg. Het linker zwaard was kapot, het roer zat scheef en er waren nog wat dingen verbogen die hersteld moesten worden.
Ik was rond die tijd weer 10 dagen in Poppenwier en de Urban Sketchers Friesland hadden op 29 april een sketchcrawl georganiseerd in Kameleondorp Terherne. Een uitstekende gelegenheid om op de werf te gaan tekenen.

Ook mijn broer Jaap tekende mee

Druk aan het werk om de onderkant meteen klaar te maken voor de zomer

Jaap, Marike en Melda Wibawa

De volgende dag ben ik terug gegaan om het schip nogmaals te tekenen. Zo'n werf is een dankbaar onderwerp.

Dit is de achterkant van het schip. Het roer hangt er nog niet aan en het witte stuk moet nog 'gehout' worden door de plaatslijke meesterschilder Theunis van der Meer, wiens specialiteit restauratiewerk is. Hij heeft het bedrijf van zijn vader overgenomen en geeft regelmatig lezingen over het restauratievak en oude verfrecepten.
Op de tekeningen is te zien dat het onkruid welig tiert en probeert om al het ijzer en beton te overheersen.
Na een paar dagen was het skûtsje zo ver dat het weer terug het water in gereden kon worden en in afwachting van dat moment ben ik de sleper van de eigenaar van de werf gaan tekenen. Het skûtsje ligt nog op de achtergrond. Vanaf eind mei zijn de giclées/prints van de tekeningen bij het winkeltje van Janneke Vellinga, de Ferwer in Terherne te zien (en eventueel aan te schaffen).

Via de rails het water weer in

Het Zocherproject

In 2009 heb ik als grafisch ontwerper in dienst van het Milieucentrum Utrecht het boekje "Zochergroen" gemaakt. De ondertitel is: Wandelen langs bijzondere bomen in het Utrechts singelgebied. Al in 1824 deden de wallen van de stad geen dienst meer als verdedigingsmiddel, maar werden door de burgerij gebruikt voor zondagse wandelingen. De Haarlemse architect Johan David Zocher jr. (1791-1870) kreeg de opdracht om van de langgerekte, smalle strook terrein langs de singel en rondom de stad een park te maken.
Het park werd stapsgewijs aangelegd tussen 1829 en 1870.
Er bestaat een panoramische afbeelding van de tekenaar J. Bos uit 1859. De reproductie van het panorama is aangebracht op de muziektent op het Lepelenburg. Het origineel is te vinden in het Utrechtse Archief.
Ik heb mezelf nu tot taak gesteld om ook tekeningen te maken van het Zocherpark, maar dan vanaf het Louis Hartloopercomplex tot aan de gevangenis aan het Wolvenplein. Het eerst plan was om ook een leporello te maken, maar ik ben er nog niet uit hoe ik de tekeningen aan elkaar verbind. Dus nu eerst de losse tekeningen.

Deze tekening is van 15 maart. De bomen zijn nog kaal, maar het is lekker weer. Dit is de zijkant van het Louis Hartlooper Complex. Op de Tolsteegbrug staan de vaandels van het animatiefestival.

Deze tekening van 16 maart laat het bastion Manenburg zien. Dit verdedigingsbolwerk werd in1554 aangelegd in de stadswal. Het witte huis deed dienst als wachthuis. Het huis op de Manenburg bleef in Zochers definitieve ontwerp  van 1835 intact. De kazemat onder het huis is tegenwoordig in gebruik als beeldhouwersatelier.

De tekening is van 22 maart, de bomen zijn nog steeds kaal. Je ziet nog een stukje van het bastion de Manenburg, maar nu met het zicht op de stallen die bij het Centraal Museum horen. Tussen de bomen door de toren van de Nicolaïkerk. De kerk werd gebouwd in het begin van de twaalfde eeuw als de tweede parochiekerk van Utrecht. Van de oorspronkelijke romaanse kerk resteert aan de buitenzijde alleen nog het tweetorenfront. In de vijftiende eeuw werd de kerk ingrijpend verbouwd tot een gotische hallenkerk. Delen van het interieur hebben echter nog een aanwijsbare Romaanse oorsprong.

Tekening van 13 april. Ineens is het groen uitgebarsten, maar het is nog transparant: de gebouwen achter de bomen zijn nog steeds te zien.
Dit is de achteringang van de stallen van het Centraal Museum. Hier recht voor ligt een steiger in de singel. Met sommige rondvaartboten kun je dus hier uitstappen en naar het museum gaan.

wordt vervolgt...